środa, 31 marca 2010

Zyta, Zyta ...

Zawsze lojalna. Zawsze gotowa.
Funkcjonariuszka propagandowa!
Tuba obwieszcza głosem uroczym,
Że tym bliźniakom nikt nie podskoczy.

I klepie Zyta. Jątrzy i pluje.
Że poza braćmi wszyscy są ...
I pluje jadem. Ta Zyta ona.
Że kto nie z PiS-em - niech zaraz skona.

Bo Zyta kocha uroczych braci.
Dla nich od dawna już głowę traci.
Braci po rękach Zyta całuje.
Braci uwielbia. Innych szkaluje.

Tacy mężczyźni Zytę rajcują.
Bardzo poważni. Nigdy nie knują.
Bo bracia to są prawdziwe chłopy.
Na takich braci zawsze jest popyt.

I tu na koniec ta metafora:
Że każda znajdzie swego potwora.
Miłość potworów. Potworów bal.
Gdy już odejdą - będzie nam żal!

Tuba z szafy



Zyta ma problem, bo braci kocha.
Nie śpi po nocach, z tęsknoty szlocha.
Zgrzyta zębami i jadem pluje.
I oczywiście Donka szkaluje.

Bracia dla Zyty uprzejmi, mili,
męscy, szarmanccy, nie tracą chwili.
Solidni, piękni, silni w rozumie,
całować w rączkę każdy z nich umie.

Więc wyszła z siebie. Na szkło naparła.
Oczy podniosła. Usta rozwarła.
Zawsze lojalna, zawsze gotowa -
funkcjonariuszka propagandowa!

Działania

Zbroją się bracia. Spiskują nocą.
Jeden z kłonicą, a drugi z procą.
Jakąś wycieczkę zbrojną szykują.
Już plany tworzą. Myślą. Mędrkują.

I już wzywają szeregi swoje,
By wraz z kumplami ruszyć na boje.
Chcą zyskać chwałę. Chcą zyskać sławę.
Kto z nimi pójdzie na tę wyprawę?

Pewnie Marzenka też się wybierze.
Wróg ją zobaczy. Zacznie pacierze.
Jak jaki pociąg Marzenka ruszy.
I każdy opór w zarodku skruszy!

wtorek, 30 marca 2010

Datki



Tyle szmalu pójdzie w błoto!
Mnie to wisi. Mnie to loto
Kto chce, niech na Jędrka daje.
Jeśli takie ma zwyczaje.
Nie dam grosza ni złotówki.
Bo to puste są makówki!