wtorek, 19 czerwca 2012

Zbawca



On zbawi wszystkich. Działają prochy.
Zbawi on miasta i zbawi wiochy,
Zbawi miasteczka i zbawi sioła,
Bo prezes wszystkich pozbawiać zdoła!

Zbawi on młodych i zbawi starych,
Bo do zbawiania nie brak mu pary,
Zbawi blondynki i zbawi rude,
Zbawi z nadwagą i zbawi chude!

Zbawi katoli, zbawi kiboli,
Zbawi studentów tych od pornoli,
Zbawi on łysych i zbawi z brodą,
Zbawi paskudne i te z urodą!

Zbawi on córki i zbawi synów,
Zbawi kuzynki, zbawi kuzynów,
Zbawi on wujków, zbawi wujenki,
Gdy tylko znajdzie swoje spodenki!

Zmiany wprowadzi, błędy naprawi
I polską piłkę on także zbawi.
Bo to jest zbawca! Kompletnie zbawia!
I ponad wszystko zbawianie stawia!


Nacja



To taka nacja całkiem pogięta!
Czasem po władzę wyśle bliźnięta,
Czasem zaśpiewa - nic się nie stało,
Choć było kiepsko i było mało!

Czasem orzełka z koszul skasuje,
Czasami szyje, lecz częściej pruje,
Łopoczą flagi i hymn się śpiewa,
Lecz większość kręci, bredzi i ziewa!

Nie ma nadziei, światełka nie ma,
Jest tylko wielka parszywa ściema.
Ściema od rana aż do wieczora.
Sprawa jest jasna - nacja ta chora!

Nacja leniuchów, cwaniaków, ćwoków
I hipokrytów, i obiboków.
I wszędzie próchno, i bagno wszędzie.
Sprawa jest jasna - lepiej nie będzie!

środa, 13 czerwca 2012

Piękna

Piękna nasza Polska cała,
Piękna, żyzna i niemała!
Piękne lasy, piękny domy,
Lecz są także oszołomy!

Na stadionie, na ulicy
I pod krzyżem, i w stolicy,
Z łańcuchami i z flagami,
Z różańcami, z pochodniami!

Bandy durniów i idiotów,
Imbecyli i jełopów.
Okrzyk wzniosą, złamią rękę
Albo kogoś walną w szczękę!

Czerep rubaszny, lecz polska dusza
Do szpiku kości Europę wzrusza!
"Mamy wartości, flagi niesiemy
I nieść będziemy, i nie spoczniemy!

Mamy też krzyże i fiolki mamy,
I się nikomu w świecie nie damy!
Dumnie powiewa biało-czerwona!
Kto przeciw nam jest - niech zaraz skona!"

O Polsce znowu mówi Europa,
Że nad Polaka nie masz jełopa!


wtorek, 12 czerwca 2012

Mamy

Mamy czapeczki, sztandary mamy,
Dzisiaj zwycięstwa im nie oddamy,
Prezes podniesie szalik do góry
I wzrokiem groźnym, wzrokiem ponurym

Spojrzy na Ruskich. Im miny zrzedną
I trząść się zaczną, i zaraz zbledną,
I mecz przegrają. Znów wielka chwała,
Co za przyczyną Jarka się stała!