poniedziałek, 5 kwietnia 2010

Pogadajmy ~Jasiek Juhas FSK

„Pogadajmy lirycznie
Ty do mnie, ja do Ciebie
Będzie miło i ślicznie”
...i tak słodko jak w niebie.

Pogadajmy lirycznie -
czy też rymem, czy prozą,
wiosna nam zawtóruje
kosem, fiołkiem i brzozą.

Pogadajmy lirycznie,
pogadajmy rymami.
Zatrzymajmy tę chwilę -
ona trwa między nami.

Pogadajmy lirycznie
kiedy gwiazdy się złocą,
pogadajmy porankiem,
szarym zmierzchem i nocą.

Pogadajmy lirycznie -
cicho tak płyną słowa.
Wiatr przygrywa za oknem -
zakończona rozmowa?

Poniedziałek

Płynie woda. Z nieba płynie.
Włosy moczy tej dziecinie,
Co na spacer z pieskiem wyszła.
Dyngusowa chmura przyszła.

Nad drzewami, ulicami
Taka chmura jest tu z nami.
Deszczyk miły dyngusowy
Wszystkim ludziom moczy głowy.

Jest Wielkanoc. Poniedziałek.
Mokre główki są zapałek.
Mokre uszy, mokre nosy
I na drzewach mokre kosy.

Lanie wody



Leje mały, leje duży.
Niebo też się dziwnie chmurzy...
Po opłotkach kury pieją.
Wszyscy dzisiaj wodę leją.

Butelkami i wiadrami
leją wodę strumieniami.
By tradycji było zadość
i ludziskom sprawić radość.

Już się cieszą wszystkie panny,
bo zaznały z rana wanny.
Odwet biorą na chłopakach,
co tam kryją się po krzakach.

Dziadek łypie gdzieś z łazienki -
chociaż w laniu już on cienki.
Ale babcię wnet przyłapie
i obleje na kanapie.

Tata z mamą, z Zosią Jurek -
nie ma suchych dziś podwórek.
Strażak ma dużego węża,
więc użyje też oręża.

Leją wodę w sejmie, w gminie,
potok słów z mównicy płynie.
Bo tradycja się przeniosła
na radnego i na posła!

Dyngus

Płyną sobie łzy rzęsiste.
Kryształowe, jasne, czyste.
Lśnią i błyszczą. I twarz zdobią.
Żadnej zmarszczki łzy nie żłobią.

Łzy radości i pogody.
Płyną jak wiosenne wody.
Oczy we łzach. Drżące usta.
A na głowie w kwiaty chusta.