niedziela, 31 października 2010

Tadeusz Pan

Do Tadeusza! Do Tadeusza!
I gwardia z wodzem pospiesznie rusza.
Już nie ma Lecha i czarownicy,
Są za to inni ważni pątnicy.

Antek i Zero, Sobecka Anka,
Co się od razu krząta przy dzbankach,
Jacek, Mariuszek, Achim, Fotyga,
Co w tańcu zawsze uroczo śmiga.

Jedzą i piją, prezenty dają,
Życzenia szczere ojcu składają,
Toasty wznoszą, pieśni śpiewają
I jemu serca swoje oddają.

On się uśmiecha. Uśmiech łagodny,
Bo zewsząd słyszy chór głosów zgodny.
Po główkach głaszcze, prawi kazania,
Dłonie podaje do całowania.

sobota, 30 października 2010

Przy sobocie



Zamknąć kretyna w wariatów domu,
By już nie szkodził w Polsce nikomu.
Bo tylko jątrzy i jadem pluje,
Wojnę domową nam tu szykuje.

Zamknąć w pokoju i zakneblować,
Bo już za późno, by go wychować.
Znane to zdanie - że czym skorupka ...,
Więc trzeba pozbyć się tego głupka!

piątek, 29 października 2010

Właśnie

obejrzałem materiał Maciej Knapika na temat posłów wyjeżdżających na długi weekend.
To są jednak palanty!

Zbzikowany bobas

Precz z językiem nienawiści!
Niech się taka wizja ziści:
Wyrwać język prezesowi!
Bo dostaje już do głowy!

Bredzi, plecie, pieprzy, baje,
Bo on takie ma zwyczaje.
Jątrzy, drażni, ględzi, stęka,
Bzdurzy, chrzani, ego pęka.

Złapać wariata. Dać go do klatki.
Dać mu wiaderko, dać mu łopatki.
Niech tam swe wizje wielkie buduje.
Bo na nic więcej nie zasługuje!