środa, 3 lutego 2010

Robaczki

Ja wam powiem. Lecz to wiecie.
Karaluchy są na świecie.
Złości mają pełne brzuchy.
Te okropne karaluchy.

Dwa szczególnie są paskudne.
Do zniesienia bardzo trudne.
Chodzą sobie między nami
I rzucają sloganami.

Często ludzi nabierają.
Bo sposoby swoje mają.
A więc na nie uważajmy.
Karaluchom się nie dajmy!

wtorek, 2 lutego 2010

Szkoda słów

Już czas




Pora na ciebie, mój przyjacielu.
Takich geniuszy to jest niewielu.
Lecz czas się schować do mysiej dziury.
Wiem, że ci smutno. Widok ponury.

Ten nos zwieszony. Ta smutna mina.
Już nie przytuli żadna dziewczyna.
Żaden kolega też nie przytuli.
I twego żalu nikt nie utuli.

Więc ruszaj w drogę. Zbieraj manatki.
Zabieraj kwity, gwoździe i szmatki.
Zabieraj teczki. Weź też szuflady.
Zabierz ze sobą swoje zasady.

Tęsknią za tobą sępy i szczury.
Żmije, skorpiony, węże, jaszczury!

poniedziałek, 1 lutego 2010

Ufność

Ufność narodu do Lecha rośnie.
I co się dziwić? Mówi donośnie
I zawsze pięknie sprawę wyłuszczy.
Dla wykształciuchów oraz dla tłuszczy.

Co Lechu gada - każdy rozumie.
A jak zrozumieć sprawy nie umie,
To mu sam Paweł wyjaśni wszystko.
Gdy widzisz Lecha - masz widowisko.

Całkiem za darmo takie atrakcje.
Więc też dla Lecha wielkie owacje.
I na potęgę słupki mu rosną.
Aż strach pomyśleć, co będzie wiosną!